tóu tuó

Arti

这是一个佛教词汇。在古代小说（如《水浒传》中的武松）中，常指那些不住在寺庙里、在外面一边走路一边乞讨食物的修行僧人。

Transliterasi dari bahasa Sanskerta "dhūta". Dalam agama Buddha, ini merujuk pada praktik melepaskan kemelekatan pada sandang, pangan, dan papan untuk berkultivasi, atau biksu yang menjalani praktik tersebut (terutama biksu pengembara yang meminta sedekah).

Sinonim

Turunan

Mudah tertukar

译自梵语“dhūta”，原意是“抖擞”，指抖擞精神、去掉烦恼的修行方式。

Berasal dari transliterasi kata Sanskerta "dhūta" (membersihkan atau membuang kekotoran batin) menjadi "头陀".

这是一个音译词，不需要拆开字面意思理解。可以把它当作古代“行脚僧”或“苦行僧”的代名词来记忆。

Sama dengan istilah Buddhis 'dhuta' yang merujuk pada pelepasan keduniawian. Bayangkan seorang biksu pengembara yang membawa tas sederhana untuk menerima sedekah.